Saat 02:32 yatakdaydım yüz üstü uzanıyordum ve aklımda geçmişten izler beliri verdi. Kiminiz diyebilir " o kadar küçük yaşta bunları nasıl hatırlıyorsun ? " Diye ... Ama kazınmış aklıma.İstemsemde kazınmış.
Ya peki sizin hayatınızda varmıydı böle anlar hiç bitmesini istemediğiniz !?
Saat çok geç olmuştu belkide sabaha karşıydı.Kapı açıldı ve bir adam geldi o benim babamdı. Yanıma geldiğini hissediyordum burnumdan hiç gitmeyen o rakı kokusu. İçerdi çok içerdi ama beni sevdiğini bilirdim. Derme çatma yatak denilicek o uyuduğum o koltuğa oturdu ,elleriyle battaniyemi iyice vücuduma sıkıştırdı ; Kirli sakallı hiç kesmediği o bıyığı ... Yanağımdan ve anlıma bıraktığı o kokulu busesi. Anlatırdı ... Benim uyuduğumu zannederdi gözlerim kapalı pür dikkat onu dinlerdim. Gününü özetliyordu belkide. Kim bilir ... Kimi zaman gözlerimi açar o deniz mavisi gözlerine bakardım dilimde sessiz çatallaşmış bir ses tonuyla " Baba ? " Uyu oğlum geç oldu der ve kalkar giderdi. Kimi zamansa yastığımın altına 100 200 binlira koyar beni tekrar öper ve kalkar giderdi.Yürürken arkası dönük , her seferinde sölediği o cümle " Sen büyük adamsın oğlum adam olacaksın " İşte benim hayatımdaki en önemli 10 dakikalarımdan biri.
Ya peki sizin hayatınızda varmıydı böle anlar hiç bitmesini istemediğiniz !?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder