hüzünlü ama özünde kötü bir adamın hayat hikâyesi.
17 Mayıs 2011 Salı
Bu şehir boğuyor beni olric. Ağları keskin, ağları öfkeli… Ve ne kadar çırpınsam da nafile. Beklenen son gelip bulacak beni. Yorgunum olric. Çek gökyüzünden yıldızları da uyuyalım. Bakarsın bir daha uyanmayız.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder