Bir kadın tanıdım ...

 

            Ölüm gibi narindi, onun kadar gerçek ve kesin. Gözlerine bakamıyordum ışığından, ellerini tutamazdım kırılıcak diye. Öpemezdim o’nu korkardım dudakları solar diye. Seninleyken sana hasret kalırdım. Aşk nedir bilemiyordum, öğreten olmadı. Ufak tefek efsaneler duyardım kulaktan düşme, kitaplarda yaşıyor sanırdım öyle kadınlar, öyle sevişmeler, öyle tutkulu günler. Ki o’na diyorlarmış aşk, bilemezdim. Unutulmayacak geceler geçirdim, tenime işledi her bir yanı. Kokusu öyle sardı ki beni, yatıya kalırdım usanmadan vücudunda. Aklımı alıp götürmesi anlık bişeydi. Kimbilir kimler şarkı yazdı güzelliğine, kimbilir ne besteler döküldü. O yüzdendir bu düşüklüğüm, seni taşıyamayan ruhum. Anneme ördürdüğüm bir kazak vardı, senin için. Giyer miydin, bilmiyorum. Verecek anı hiç yakalıyamadım. Öyle tanıdın ki beni, öyle iyi biliyorsun ki aklımı, düşüncelerimi korkarak atıyordum her adımımı. Annem gibiydin velhasıl, yalan söylesem anlardın gözlerimi kaçırmamdan, belki de o yüzden sana aşık oldum. Annemi buldum sende, o yaşanmamışlığı tanımadığım farklı bir kadında farklı duygularla… Evet, biliyorum sonsuz değil hiçbirşey.

            E ama sen derdin ya hani “ her gecemizi son geceymiş gibi yaşıyalım “ diye, ben elveda bile edemedim ki sana. Senin için üşenmeden tıraş oluyordum her sabah. Masayı ben kuruyordum, çayıda bana demlettiriyordun. Sen harika bir kahvaltı hazırlarken bana ben işte o tıraşı olup mutfakta yanına sokuluyordum ıslak ıslak. Sofrada gazete okumak en büyük zevkimdi, istemiyordun! Bende istemedim. Akşamları maçlara yetişmek için çabucak gelirdim eve, beni istiyordun oda da, bende istedim! Gidişim kötü oldu, biliyorum. Elimde değildi. 27 Temmuz ben öldüm. Aynı gün 4 yıl önce annem öldü. Çocuğumuz yoktu, o’na kalan koskocoman bir ev, mutlu olsun diye yazdığım ufak notlar birde yüzüğüm kaldı.

            Sol şeritten freni patlak bi’ kamyonun altında kaldım, öldüm. 1 kere değil birde onun için öldüm. Acım ölümden değil, o kadını ; ölüm gibi narin olan kadını, gözlerine bakadığım kadını, öpemediğim kadını yalnız bırakmaktı, acım. Şimdi herşey bitti, mutlu bir son olmadı. Geriye gözyaşı falan kaldı. Boş bir hayat kaldı.